در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی            خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

دل که آیینه شاهیست غباری دارد            از خدا می‌طلبم صحبت روشن رایی

کرده‌ام توبه به دست صنم باده فروش         که دگر می نخورم بی رخ بزم آرایی

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست         گشت هر گوشه چشم از غم دل دریایی

سخن غیر مگو با من معشوقه پرست         کز وی و جام می‌ام نیست به کس پروایی